Dit artikel is afkomstig van VerantwoordPapier.nl, zij volgen ontwikkelingen die van belang zijn voor iedereen die onderdeel uitmaakt van de wereld van papier, karton en enveloppen.
Onlangs publiceerde TNO het rapport ‘Energie- en CO2-besparing door elektronisch factureren’. TNO stelt op basis van zijn analyses vast dat voor papieren facturen, vergeleken met een volledig digitaal factureringstraject, bijna twee keer meer energie nodig is en ruim anderhalf keer meer CO2 wordt uitgestoten. Die besparing wordt bereikt ‘doordat de envelop vervalt en in geval van volledig elektronisch factureren ook het papier voor de factuur’.
Dat klinkt logisch en objectief. Maar de digitale factureringspraktijk blijkt tot nu toe weerbarstiger dan de theorie. Circa dertig procent van digitale facturen wordt niet geprint en geautomatiseerd betaald. Dus in maar liefst zeventig procent van de gevallen wordt de factuur voor het goedkeuringsproces wel alsnog op papier geprint, daarna handmatig ingegeven en digitaal betaald. Het rapport vermeldt ook niet in welk type centrale de gebruikte energie wordt opgewekt. Zoals bekend maakt het nogal wat uit voor de CO2-belasting of dat bijvoorbeeld in een kolen- of een waterkracht- of kerncentrale gebeurt.
Wat betekent een dergelijk rapport nu voor u als drukker? Dat elektronisch factureren op termijn gemeengoed wordt staat als een paal boven water. Mits op de juiste wijze geïmplementeerd kunnen dergelijke systemen bijdragen tot een doelmatiger bedrijfsvoering. En daar is niemand tegen. Een gevolg daarvan zal ook zijn dat er een ‘alibi’ minder is om een reclameboodschap mee te sturen. De praktijk leert echter wel dat boodschappen op papier een langer leven beschoren zijn dan die op een beeldscherm en dus een grotere scoringskans hebben.
Tegelijkertijd moeten we ook vaststellen dat de vraag naar wat exact de CO2-belasting van activiteiten is voor steeds meer inkopers een keuzecriterium wordt. Maar het zal natuurlijk nooit het enige criterium worden. Als CO2 -vrij de norm wordt zal er immers weinig activiteit meer plaatsvinden.
Beter is te investeren in bewijzen dat papier de beste drager blijkt voor een bepaalde boodschap met een bepaald doel is. En tegelijkertijd serieus te onderzoeken of het digitale alternatief hetzelfde of meer of minder effect oplevert. Blijkt dat er fors meer digitale boodschappen de wereld in moeten worden gestuurd om een vergelijkbaar effect als met papier te bereiken, dan kan het maar zo zijn dat de digitale aanpak meer CO2-uitstoot oplevert. Want ook de energie nodig voor digitaal berichtenverkeer leidt tot CO2 -emissie.
Bron: VerantwoordPapier.nl
